Recent Articles
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γεωπολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γεωπολιτική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 22 Ιουνίου 2013
Σάββατο 22 Ιουνίου 2013
- 0 Comments
ΤΟ ΒΗΜΑ - The Project Syndicate
Καθώς η Δύση προετοιμάζεται για την επέτειο των 100 ετών από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, η Μέση Ανατολή συγκλονίζεται όσο ποτέ άλλοτε από την κληρονομιά που της άφησε η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Μην κοιτάξετε πιο μακριά από την Συρία, όπου ένα μέρος αυτής της κληρονομιάς, η Συμφωνία Σάϊκς-Πικό, η οποία χώρισε την Εγγύς Ανατολή σε βρετανική και γαλλική σφαίρα επιρροής, την ώρα που εξακολουθούσε να μαίνεται ο Μεγάλος Πόλεμος - φτάνει σε ένα άγρια βίαιο τέλος.
Ομοίως, η τρέχουσα αναταραχή στην Τουρκία είναι, τουλάχιστον εν μέρει, αποτέλεσμα της «νεο-οθωμανικής» πολιτικής της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στην προσπάθειά του να εγκαθιδρύσει το είδος της περιφερειακής επιρροής που οι Τούρκοι δεν είχαν δει από τότε που ο Κεμάλ Ατατούρκ ίδρυσε την Δημοκρατία της Τουρκίας, ο Ερντογάν έχει πέσει θύμα σε κάποιες από τις ύβρεις του οθωμανικού καθεστώτος.
Η Εγγύς Ανατολή έχει γίνει, φυσικά, σκηνή αμέτρητων συγκρούσεων μέσα στους αιώνες. Αλλά η ειρήνη εξακολουθεί να ξεγλιστρά από αυτό το μέρος του κόσμου.
Οπως παρατήρησε προσφάτως ο Μουρταζά Χουσεϊν, αναλυτής για την Μέση Ανατολή: «Η Συρία και το Ιράκ, πρώην ενωμένα αραβικά κράτη που σχηματίστηκαν μετά την ήττα των Οθωμανών πρώην εξουσιαστών τους, υπάρχουν σήμερα μόνο κατ' όνομα». Αυτό που θα προκύψει θα μπορούσε να είναι μια κατακερματισμένη, εύκολα χειραγωγήσιμη περιοχή.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία είναι τώρα μια γεωπολιτική μάχη για την περιφερειακή κυριαρχία, με πολλαπλά ρήγματα κατά μήκος θρησκευτικών γραμμών.
Οπως είναι πλέον σαφές, καμμία χώρα δεν είναι πραγματικά αθώα από την κατηγορία ότι παρεμβαίνει στην Συρία. Ενώ το Ιράκ με τον σιιτικό κατά πλειοψηφία πληθυσμό, έχει προσπαθήσει να παρουσιαστεί σαν ουδέτερο, έχει επιτρέψει σε ιρανικές πτήσεις να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο του για να μεταφέρουν όπλα στο καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασαντ.
Το Ιράν, επίσης, έχει χρησιμοποιήσει επί μακρόν την συμμαχία του με την Συρία για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του στην Ανατολική Μεσόγειο, που περιλαμβάνουν την στήριξη προς την Χεζμπολάχ στο Λίβανο.
Στο έδαφος της Συρίας, η Χεζμπολάχ, που πολεμάει τώρα ανοιχτά για να κρατήσει τον Ασαντ στην εξουσία, υποστηρίζει ότι «ο πόλεμος έρχεται στο Χαλέπι», την αρχαία πόλη που είναι το προπύργιο της εξέγερσης κατά του Ασαντ.
Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 148 οργανώσεις, μεγάλες και μικρές, που πολεμάνε τώρα στη Συρία. Εν τω μεταξύ, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ - «τα πιο ευάλωτα σουνιτικά βασίλεια» - επιχειρούν να εκτρέψουν την λαϊκή δυσαρέσκεια κατά μήκος θρησκευτικών, σιιτικών-σουνιτικών μετώπων.
Αυτό το αρχαίο ρήγμα, που το συγκάλυψαν ο σερ Μαρκ Σάϊκς και ο Φρανσουά Ζωρζ Πικό πριν από 97 χρόνια στην μυστική συμφωνία τους, έχει καταπιεί τώρα την Συρία, με τον Ασαντ να παρουσιάζεται σαν ένα είδος αλεβιτικού (σσ οι αλεβίτες είναι σιιτικό παρακλάδι) τέρατος.
Πολλοί Δυτικοί διπλωμάτες φαίνεται να έχουν την ίδια επιφανειακή νοοτροπία με τους Σάϊκς και Πικό, πιστεύοντας ότι η πτώση του Ασαντ από την εξουσία θα βγάλει την Συρία εκτός του άξονα Ιράν-Χεζμπολάχ-Χαμάς.
Αλλά θα γίνει αυτό; Και ποιός ή τι θα αντικαταστήσει τον Ασαντ; Σίγουρα όχι το συνονθύλευμα των ανταρτών που πολεμάνε το καθεστώς, ακόμα και τώρα που οι ΗΠΑ προμηθεύουν με όπλα κάποιους από αυτούς, όπως ανακοίνωσε προσφάτως η κυβέρνηση Ομπάμα.
Η πρόσφατη ιστορία δείχνει πόσο εύπλαστα είναι στην πραγματικότητα τα στοιχεία που δρουν στην Συρία.
Η συμφωνία, τον περασμένο μήνα, μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι και του Ρώσου ομολόγου του Σεργκέι Λαβρόφ να ξεκινήσει μια νέα πολιτική διαδικασία για τη Συρία, η Γενεύη 2, σηματοδότησε μια πιθανή ευκαιρία. Αλλά η ελπίδα φθίνει προτού αρχίσουν καν οι συνομιλίες.
Ενας λόγος για αυτό είναι ότι, την ημέρα των εγκαινίων της συνόδου κορυφής Ρωσίας-ΕΕ στις 4 Ιουνίου, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επιβεβαίωσε ότι η χώρα του θα τιμήσει την σύμβασή της με την Συρία για την παράδοση πυραύλων εδάφους-αέρος S-300. Ο Πούτιν τόνισε την απογοήτευσή της Ρωσίας για την αποτυχία της ΕΕ να διατηρήσει το εμπάργκο όπλων κατά της Συρίας, επιτρέποντας έτσι σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ να οπλίσει τους αντάρτες της Συρίας.
Τώρα, η απόφαση του Ομπάμα να στείλει όπλα, και η «κόκκινη γραμμή» του στη Συρία - η χρήση χημικών όπλων - θα μπορούσε να δημιουργήσει μια παρακαταθήκη τόσο επιζήμια για την περιοχή, όσο αποδείχθηκε ότι ήταν «η γραμμή στην άμμο», των Σάϊκς-Πικό.
Το να οπλίζεις τις ομάδες των ανταρτών σημαίνει, ίσως αναπόφευκτα, να εξοπλίζεις επίσης τρομοκράτες και μισθοφόρους σύμμαχους τους. Αυτό δεν είναι συνταγή για μακροπρόθεσμη σταθερότητα.
*Ο Τζασγουάντ Σινγκ είναι ο μόνος πολιτικός στην Ινδία που έχει διατελέσει πρώην υπουργός Οικονομικών, πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρώην υπουργός Αμυνας.
πηγη:ινφογνώμων
Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013
Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013
- 0 Comments
Του Χρήστου ΜηνάγιαΟι τελευταίες γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή κατέδειξαν ότι µια κοινωνική
αναταραχή είναι δύσκολο να προβλεφθεί πότε και που θα ξεκινήσει, καθώς επίσης
πότε και πως θα τελειώσει. Κατόπιν τούτου, και λόγω των πρόσφατων αναταραχών
στην Τουρκία κρίθηκε σκόπιµο να παρατεθούν ορισµένες σκέψεις για τα πραγµατικά
αίτια και τις διαστάσεις του εν λόγω προβλήµατος.
Το σηµαντικότερο πρόβληµα της Τουρκίας εστιάζεται στο ποιος κατέχει την εξουσία
της χώρας. Στο παρελθόν, το στρατιωτικό κατεστηµένο ρύθµιζε και έλεγχε όλες τις
εξελίξεις αφήνοντας µικρά περιθώρια ελιγµών στις δηµοκρατικά εκλεγµένες
κυβερνήσεις. Σήµερα, παρόλο που η στρατοκρατία ηττήθηκε σε µεγάλο βαθµό από
την νέα πολιτική πραγµατικότητα, η νοσηρή αντίληψη περί εξουσίας εξακολουθεί να
υπάρχει στη χώρα µε αποτέλεσµα να δηµιουργείται η εντύπωση ότι η δικτατορία των
τουρκο-ισλαµιστών στρατηγών αντικαταστάθηκε από την δικτατορία των τουρκο-
ισλαµιστών πολιτικών.
Σάββατο 11 Μαΐου 2013
Σάββατο 11 Μαΐου 2013
- 0 Comments
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΗΣ
Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από τις τελευταίες εξελίξεις για την ελληνική διπλωματία είναι πως όσο εύκολα χτίζονται οι εθνικοί μύθοι άλλο τόσο εύκολα καταρρέουν. Από τα περισπούδαστα περί στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ, αρκούσε μια προσπάθεια αναθέρμανσης των σχέσεων του τελευταίου με την Τουρκία για να σπεύσουν ορισμένοι να ζητήσουν εκ νέου αναθεώρηση της πολιτικής μας στην περιοχή.
Τετάρτη 8 Μαΐου 2013
Τετάρτη 8 Μαΐου 2013
- 0 Comments
| Για περισσότερα από δύο χρόνια, ο συριακός εμφύλιος διεξαγόταν μέσω αντιπροσώπων (αντικαθεστωτικές δυνάμεις, φανατικοί ισλαμιστές, Κούρδοι μαχητές, κυβερνητικές δυνάμεις, στρατιωτική πτέρυγα της Hezbollah, Φρουροί της Ιρανικής Επανάστασης, κτλ), οι οποίοι δρούσαν εντός της συριακής επικράτειας και υποστηρίζονταν από εξωτερικούς δρώντες (ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν, Τουρκία, αραβικές χώρες του Κόλπου, κτλ). Διεξάγονταν ένας πόλεμος φθοράς, που προκάλεσε περισσότερους από 70.000 νεκρούς και περίπου 1.500.000 πρόσφυγες. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι οι πρόσφατες ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές κατά συριακών στόχων δημιουργούν νέα δεδομένα, τόσο στις μελλοντικές εξελίξεις του συριακού εμφυλίου, όσο και στην περιφερειακή κατάσταση ασφάλειας. |
Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Το μεγάλο κάδρο και η συγνώμη του Ισραήλ
Του Σάββα Καλεντερίδη
Οι πραγματικές διαστάσεις της εκεχειρίας του Άπο
Του Σάββα Καλεντερίδη
Την προηγούμενη εβδομάδα, και ενώ ήταν σε εξέλιξη η τραγωδία και ο διεθνής διασυρμός-εξευτελισμός της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδας, που απαξιωμένη διεθνώς, παρέμεινε απλός θεατής στα παιχνίδια της Γερμανίας και του διεθνούς κεφαλαίου εις βάρος μιας χώρας μέλους της ευρωζώνης, έλαβαν χώρα δυο γεγονότα-εξελίξεις που αξίζουν της προσοχής και της ανάλυσής μας.
Η μια ήταν η έκκληση ειρήνης του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, που έγινε στον εορτασμό του Νεβρόζ, στην Άμιδα (Ντιγιαρμπακίρ), και η επακολουθήσασα ανακήρυξη μονομερούς εκεχειρίας εκ μέρους του ΡΚΚ, η οποία έγινε δια στόματος του Μουράτ Καραγιλάν, και η άλλη η ταπείνωση του Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία, μέσω της συγνώμης που ζήτησε τηλεφωνικά ο πρωθυπουργός Νετανιάχου από τον Τούρκο ομόλογό του (για την πολύνεκρη επίθεση στο Μαβί Μαρμαρά), τη προτροπή του Ομπάμα, που πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην περιοχή.
Όσον αφορά στο πρώτο γεγονός, αν και ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν είχε απευθύνει πανομοιότυπη έκκληση προς το τουρκικό κράτος αλλά και προς τους συντρόφους του, στελέχη και μέλη του ΡΚΚ, πριν από 14 χρόνια, στις 18 Μαρτίου 1999, δηλαδή λίγες εβδομάδες μετά τη σύλληψή του στο Ναϊρόμπι, τη φορά αυτή τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
Θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να διαβάσουμε το σύνολο της επιστολής που έστειλε και τότε ο Άπο στους συντρόφους του, όμως αυτό δεν είναι δυνατόν λόγω στενότητας χώρου. Απλά να αναφέρουμε ότι και τότε επεδίωκε ειρηνική επίλυση του Κουρδικού και, για να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα διαλόγου και διαπραγματεύσεων, έδινε και πάλι κάποια μηνύματα προς τα συντηρητικά κομμάτια της τουρκικής κοινωνίας, ενώ και πάλι ζητούσε από τους συντρόφους του να αποχωρήσουν από τα εδάφη της τουρκικής επικράτειας μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 1999, Παγκόσμια Ημέρα της Ειρήνης.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν της επιστολής του Άπο, το 1999, τα αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια ο Μουράτ Καραγιλάν στο βιβλίο του «Η Ανατομία τουΠολέμου στο Κουρδιστάν», η παρουσίαση του οποίου στην Αθήνα αποτέλεσε άλλη μια «ευκαιρία» σε ορισμένους υποτακτικούς του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών να υποβάλλουν για άλλη μια φορά τα …σέβη τους στην αμερικανική και στην τουρκική πρεσβεία.
Τότε οι αντάρτες του ΡΚΚ υπάκουσαν και αποχώρησαν από τις βάσεις τους στο Βόρειο Κουρδιστάν, για να ακολουθήσει μια περίοδος ανασυγκρότησης του κόμματος και των ανταρτών σε πολιτικό και σε οργανωτικό είπεδο. Παράλληλα, έγιναν προσπάθειες από πλευράς του Άπο κυρίως να βρεθεί ένας κοινός τόπος μεταξύ του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος και του τουρκικού κράτους, για την πολιτική λύση του Κουρδικού. Το τουρκικό κράτος, επηρμένο από τη "νίκη" της παράδοσης Οτζαλάν, δεν ανταποκρίθηκε στις προσπάθειες αυτές και συνέχισε την πολιτική της άρνησης του κουρδικού παράγοντα και της συντριβής του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, με αποτέλεσμα ο έγκλειστος στη φυλακή του Ιμραλί Κούρδος ηγέτης, να δώσει το μήνυμα στους συντρόφους του που είχαν συγκεντρωθεί στο όρος Κανδήλι, στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ), να ετοιμάζονται ξανά για πόλεμο. Στις 1 Ιουνίου 2004, μάλιστα, ανακοίνωσε μέσα από τη φυλακή ότι τερματίζεται η μονομερής εκεχειρία, λόγω της σκληρής στάσης που τηρούσε το τουρκικό κράτος απέναντι στον ίδιον και το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα.
Το τι ακολούθησε είναι και πάλι γνωστό, σε όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις. Οι αντάρτες του ΡΚΚ διείσδυσαν κρυφά στις βάσεις τους, στο Βόρειο Κουρδιστάν, και άρχισε και πάλι ο ένοπλος αγώνας, με καταστροφικά αποτελέσματα για τον τουρκικό στρατό, παρ’ ότι οι κυβερνήσεις Ερντογάν προσπάθησαν να λιώσουν το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα με κάθε τρόπο, συνεργαζόμενες και δίνοντας στην κυριολεξία γην και ύδωρ από τη μια στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν και από την άλλη στις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Περίτρανη απόδειξη ότι οι προσπάθειες του Ερντογάν απέτυχαν οικτρά, είναι το γεγονός ότι το ΡΚΚ κατόρθωσε να παραμείνει όρθιο και να καταφέρει ισχυρά κτυπήματα στο τουρκικό κράτος, με αποκορύφωμα τη δράση των ανταρτών στην περιοχή Σεμντίνλι-Γιουκσέκοβα-Τσουκούρτζα-Χακκιάρι, το καλοκαίρι του 2012, όπου επί τετράμηνο οι μονάδες του τουρκικού στρατού εφοδιάζονταν μόνο από αέρος!
Δηλαδή,
-παρ’ ότι είχε προηγηθεί σύλληψη και η φυλάκιση 10 χιλιάδων πολιτικών στελεχών του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος,
-παρ’ ότι έγινε προσπάθεια αποδιάρθρωσης και διάλυσης των πολιτικών και μετωπικών οργανώσεων του ΡΚΚ στην Τουρκία και στην Ευρώπη,
-παρ’ ότι η Τουρκία συμμάχησε με εχθρούς και φίλους για να εξουδετερώσει και στρατιωτικά του ΡΚΚ,
στο τέλος η τουρκική κυβέρνηση αντιλήφθηκε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη συνθηκολόγηση, μια κίνηση που έγινε από πλευράς Τουρκίας προς τον Άπο το Νοέμβριο του 2012, για να ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις για το γενικό πλαίσιο της λύσης και στη συνέχεια η δήλωση του Άπο στις 21 Μαρτίου 2013.
Ο δρόμος για την ειρήνη και την πολιτική λύση του Κουρδικού θα είναι μακρύς και η ημέρα αποχώρησης των ανταρτών από την Τουρκία θα είναι πιθανόν η 15η Αυγούστου 2013, που είναι η τριακοστή επέτειος έναρξης του ένοπλου αγώνα του ΡΚΚ. Και φυσικά, θεωρούμε ότι είναι αδιανόητο να μην έχουν σκεφθεί ο Άπο και οι σύντροφοί του ότι θα πρέπει να είναι έτοιμοι για τα πάντα, και για τα καλά και για τα κακά!
Στο άρθρο μας αυτό προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε το στενό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε ο Άπο και το τουρκικό κράτος. Στο άρθρο της Κυριακής θα ανοίξουμε το «φακό», για να εντάξουμε τις εξελίξεις στο ευρύτερο πλαίσιο, σ’ αυτό που κινήθηκε η ταπεινωτική συγνώμη του Ισραήλ προς την Τουρκία.
Ες Κυριακήν να …ευρέα, λοιπόν!
"δημοκρατία"
Σάββατο 30 Μαρτίου 2013
Σάββατο 30 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Παναγιώτης Ήφαιστος www.ifestosedu.gr
Ο πολιτικοοικονομικός ορθολογισμός δεν είναι κάτι το αυτονόητο. Συναρτάται με την ορθολογιστική πολιτική συγκρότηση, την ορθολογιστική διακρατική οργάνωση και τον έλεγχο της ιδιωτείας σ’ οποιοδήποτε πεδίο και εάν εκδηλώνεται. Η χαρακτηριστικότερη περίπτωση πολιτικοοικονομικού ανορθολογισμού των καιρών μας είναι η κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτη δράση των χρηματοοικονομικών δρώντων και η δημιουργία μιας ανεξέλεγκτης νομισματικής τεχνόσφαιρας πάνω στην εθνοκρατοκεντρικά διαφοροποιημένη Ευρώπη που διαχειρίζεται ένα προγραμματικά τοξικό νόμισμα, το ευρώ. Αυτή η αλλόκοτη δομή προκάλεσε χάος, καταστρέφει ολόκληρες κοινωνίες και κατεδαφίζει τα οποιαδήποτε διακρατικά συνεργασιακά κεκτημένα της μεταπολεμικής Ευρώπης.
Του Χρήστου Μηνάγια
Η 21η Μαρτίου 2013 αποτέλεσε ένα σημείο σταθμό για την πολιτική ιστορία της
Τουρκίας, λόγω του μηνύματος του Αμπντουλάχ Οτζαλάν που διαβάσθηκε ενώπιον
εκατοντάδων χιλιάδων Κούρδων, στην τουρκική και στα κουρδικά, στο Diyarbakir για
τη γιορτή του Νεβρόζ (σ.σ. πρόκειται για τη γιορτή της Άνοιξης και της Ελευθερίας.
Σήμερα για τους Κούρδους το Νεβρόζ δεν είναι μόνο μια ημέρα ανάμνησης είναι
επίσης ημέρα διαμαρτυρίας και αντίστασης ενάντια στην κατοχή από την οποία ο
κουρδικός λαός συνεχίζει να υποφέρει.)
Το μήνυμα του Οτζαλάν είχε εμβέλεια, περιείχε κατευθύνσεις, απεικόνιζε την
υπάρχουσα κατάσταση και είχε όραμα. Bστόσο, δεν παρουσίασε τον απαιτούμενο
«οδικό χάρτη», με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά για την
υλοποίησή του. Ενδεικτικά παρατίθενται ορισμένα αποσπάσματα του μηνύματος του
Κούρδου ηγέτη με αντίστοιχες επισημάνσεις:
Να σωπάσουν τα όπλα πλέον και στη θέση τους να μιλήσουν οι ιδέες και τα
φρονήματα. Ξεπροβάλλει η πολιτική και όχι τα όπλα. Πλέον είναι καιρός τα
ένοπλα τμήματά μας να αποχωρήσουν από την Τουρκία.
Αυτό δεν αποτελεί ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός αλλά πρόσκληση για
κατάπαυση του πυρός, η οποία θα πρέπει να υλοποιηθεί και από τις δύο
αντιμαχόμενες πλευρές. Επίσης, μπορεί ο Οτζαλάν να ζήτησε από τους αντάρτες να
εγκαταλείψουν το τουρκικό έδαφος, ωστόσο, πότε και πως θα γίνει αυτό και πόσο θα
διαρκέσει θα εξαρτηθεί από τις αμοιβαίες κινήσεις τόσο της τουρκικής κυβέρνησης
όσο και του ΡΚΚ.
Σημειωτέον ότι, το ηγετικό στέλεχος του ΡΚΚ Murat Karayilan, παρουσία των
υπολοίπων ηγετικών στελεχών του κουρδικού αγώνα Ronahi Serhat, Zeki Qengali
και Ahmet Deniz, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Τούρκο δημοσιογράφο
Hasan Cemal στις 23-3-2013 στο όρος Kandil δήλωσε τα εξής: «Ο ηγέτης Οτζαλάν,
στην έκκλησή του, παρουσίασε μια νέα άποψη για το κίνημά μας, σε στρατηγικό και
όχι σε τακτικό επίπεδο, υπογραμμίζοντας τη σύζευξη τριών παραγόντων: ιστορία,
φιλοσοφία και ιδεολογία. Για το λόγο αυτό δεν εισήλθε σε τεχνικά θέματα, όπως
χρονοδιάγραμμα κ.λπ. Από σήμερα το ΡΚΚ δεν θα κάνει χρήση όπλων, ωστόσο σε
τυχόν επιθέσεις εξόντωσης του έχει το θεμιτό δικαίωμα άμυνας και αντιποίνων. Εάν η
κατάπαυση πυρός δεν είναι αμοιβαία δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί.»
2
Αναφορικά δε, με την αποχώρηση των ανταρτών από το τουρκικό έδαφος, ο
Karayilan επισήμανε ότι: «Εξετάζοντας το εν λόγω θέμα είμαστε υποχρεωμένοι να
διδαχθούμε από την εμπειρία του παρελθόντος. Οκτώ φορές ανακηρύξαμε
κατάπαυση πυρός και το 1999 βιώσαμε μια αποχώρηση. Αυτά αποτέλεσαν μια
οδυνηρή εμπειρία. Δεν είναι εύκολο να αποσύρουμε το προσωπικό μας και τα ένοπλα
τμήματα μας από τη Μαύρη Θάλασσα, από το Erzurum και το Dersim. Για το λόγο
αυτό, το θέμα της αποχώρησης θα πρέπει να ωριμάσει και πρωτίστως θα πρέπει να
δημιουργηθεί ένα νομικό και θεσμικό υπόβαθρο. Δεν είναι δυνατόν ένα μεγάλο
πρόβλημα που απασχολεί την Τουρκία για 100 έτη να επιλύεται με παράνομες
διαδικασίες, οι οποίες δρομολογούνται μέσω του ηγέτη Οτζαλάν. Με ποιόν έχει
επαφές; Με τον αρχηγό της ΜΙΤ. Όμως, λόγω αντιστοίχων επαφών του παρελθόντος,
η δικαιοσύνη κινητοποιήθηκε και διεξήχθησαν ανακρίσεις για δύο αρχηγούς της ΜΙΤ,
τον Emre Taner και τον Hakan Fidan. Για το λόγο αυτό η νομική (θεσμική)
κατοχύρωση είναι πολύ σημαντική και οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν από την
ΕθνοσυνέλευσηHHH Για να υλοποιηθούν όλα αυτά, η τουρκική κυβέρνηση και η
εθνοσυνέλευση θα πρέπει να πράξουν τα δέοντα. Δηλαδή θα πρέπει η κυβέρνηση να
προβεί σε ορισμένες κινήσεις συνταγματικού επιπέδου, όπως η αναγνώριση της
κουρδικής (εθνικής) ταυτότητας, το δικαίωμα της μητρικής γλώσσας (κουρδική) κ.λπ.
Αποφασίσαμε να μην αποσπαστούμε από την Τουρκία και να βαδίσουμε μαζί μέχρι το
τέλος. Η απόφασή μας είναι να επιλυθεί το κουρδικό πρόβλημα και να οικοδομήσουμε
μια κοινή συμβίωση μεταξύ Κούρδων και Τούρκων στα πλαίσια μιας συμμαχίας με
την Τουρκία. Όμως, ο Ερντογάν έχει πράγματι ένα πρόγραμμα επίλυσης του
κουρδικού; Εάν ναι, τι περιέχει αυτό το πρόγραμμα διότι δεν το γνωρίζουμε.
Γνωρίζουμε ότι μια κυβερνητική αντιπροσωπεία έχει επαφές με τον ηγέτη μας στο
Ιμραλί, ωστόσο η κυβέρνηση δεν παρουσίασε το πρόγραμμα επίλυσης του
προβλήματος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία άκρως αλαζονική
συμπεριφορά.»
Την επομένη ημέρα των δηλώσεων του Karayilan, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής
κυβέρνησης Bülent Arınç, μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, δήλωσε
ότι η απόσυρση των ανταρτών δεν εντάσσεται στον τομέα αρμοδιοτήτων της
Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, αλλά στην στρατηγική που υλοποιεί η
κυβέρνηση, μη αποδεχόμενος το αίτημα της ηγετικής ομάδος του ΡΚΚ για
δημιουργία ενός νομικού και θεσμικού υπόβαθρου. Ταυτόχρονα δε, τα τουρκικά ΜΜΕ
δημοσίευσαν τον ακόλουθο «οδικό χάρτη» απόσυρσης των 1.500 περίπου Κούρδων
ανταρτών που επιχειρούν εντός του τουρκικού εδάφους, χωρίς αυτό να έχει
επιβεβαιωθεί από κουρδικής πλευράς:
Η συνέχεια εδω:
3http://www.geostrategy.gr/pdf/20130327%20Ocalan%20-%20Erdogan.pdf
Η 21η Μαρτίου 2013 αποτέλεσε ένα σημείο σταθμό για την πολιτική ιστορία τηςΤουρκίας, λόγω του μηνύματος του Αμπντουλάχ Οτζαλάν που διαβάσθηκε ενώπιον
εκατοντάδων χιλιάδων Κούρδων, στην τουρκική και στα κουρδικά, στο Diyarbakir για
τη γιορτή του Νεβρόζ (σ.σ. πρόκειται για τη γιορτή της Άνοιξης και της Ελευθερίας.
Σήμερα για τους Κούρδους το Νεβρόζ δεν είναι μόνο μια ημέρα ανάμνησης είναι
επίσης ημέρα διαμαρτυρίας και αντίστασης ενάντια στην κατοχή από την οποία ο
κουρδικός λαός συνεχίζει να υποφέρει.)
Το μήνυμα του Οτζαλάν είχε εμβέλεια, περιείχε κατευθύνσεις, απεικόνιζε την
υπάρχουσα κατάσταση και είχε όραμα. Bστόσο, δεν παρουσίασε τον απαιτούμενο
«οδικό χάρτη», με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά για την
υλοποίησή του. Ενδεικτικά παρατίθενται ορισμένα αποσπάσματα του μηνύματος του
Κούρδου ηγέτη με αντίστοιχες επισημάνσεις:
Να σωπάσουν τα όπλα πλέον και στη θέση τους να μιλήσουν οι ιδέες και τα
φρονήματα. Ξεπροβάλλει η πολιτική και όχι τα όπλα. Πλέον είναι καιρός τα
ένοπλα τμήματά μας να αποχωρήσουν από την Τουρκία.
Αυτό δεν αποτελεί ανακοίνωση κατάπαυσης του πυρός αλλά πρόσκληση για
κατάπαυση του πυρός, η οποία θα πρέπει να υλοποιηθεί και από τις δύο
αντιμαχόμενες πλευρές. Επίσης, μπορεί ο Οτζαλάν να ζήτησε από τους αντάρτες να
εγκαταλείψουν το τουρκικό έδαφος, ωστόσο, πότε και πως θα γίνει αυτό και πόσο θα
διαρκέσει θα εξαρτηθεί από τις αμοιβαίες κινήσεις τόσο της τουρκικής κυβέρνησης
όσο και του ΡΚΚ.
Σημειωτέον ότι, το ηγετικό στέλεχος του ΡΚΚ Murat Karayilan, παρουσία των
υπολοίπων ηγετικών στελεχών του κουρδικού αγώνα Ronahi Serhat, Zeki Qengali
και Ahmet Deniz, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Τούρκο δημοσιογράφο
Hasan Cemal στις 23-3-2013 στο όρος Kandil δήλωσε τα εξής: «Ο ηγέτης Οτζαλάν,
στην έκκλησή του, παρουσίασε μια νέα άποψη για το κίνημά μας, σε στρατηγικό και
όχι σε τακτικό επίπεδο, υπογραμμίζοντας τη σύζευξη τριών παραγόντων: ιστορία,
φιλοσοφία και ιδεολογία. Για το λόγο αυτό δεν εισήλθε σε τεχνικά θέματα, όπως
χρονοδιάγραμμα κ.λπ. Από σήμερα το ΡΚΚ δεν θα κάνει χρήση όπλων, ωστόσο σε
τυχόν επιθέσεις εξόντωσης του έχει το θεμιτό δικαίωμα άμυνας και αντιποίνων. Εάν η
κατάπαυση πυρός δεν είναι αμοιβαία δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί.»
2
Αναφορικά δε, με την αποχώρηση των ανταρτών από το τουρκικό έδαφος, ο
Karayilan επισήμανε ότι: «Εξετάζοντας το εν λόγω θέμα είμαστε υποχρεωμένοι να
διδαχθούμε από την εμπειρία του παρελθόντος. Οκτώ φορές ανακηρύξαμε
κατάπαυση πυρός και το 1999 βιώσαμε μια αποχώρηση. Αυτά αποτέλεσαν μια
οδυνηρή εμπειρία. Δεν είναι εύκολο να αποσύρουμε το προσωπικό μας και τα ένοπλα
τμήματα μας από τη Μαύρη Θάλασσα, από το Erzurum και το Dersim. Για το λόγο
αυτό, το θέμα της αποχώρησης θα πρέπει να ωριμάσει και πρωτίστως θα πρέπει να
δημιουργηθεί ένα νομικό και θεσμικό υπόβαθρο. Δεν είναι δυνατόν ένα μεγάλο
πρόβλημα που απασχολεί την Τουρκία για 100 έτη να επιλύεται με παράνομες
διαδικασίες, οι οποίες δρομολογούνται μέσω του ηγέτη Οτζαλάν. Με ποιόν έχει
επαφές; Με τον αρχηγό της ΜΙΤ. Όμως, λόγω αντιστοίχων επαφών του παρελθόντος,
η δικαιοσύνη κινητοποιήθηκε και διεξήχθησαν ανακρίσεις για δύο αρχηγούς της ΜΙΤ,
τον Emre Taner και τον Hakan Fidan. Για το λόγο αυτό η νομική (θεσμική)
κατοχύρωση είναι πολύ σημαντική και οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν από την
ΕθνοσυνέλευσηHHH Για να υλοποιηθούν όλα αυτά, η τουρκική κυβέρνηση και η
εθνοσυνέλευση θα πρέπει να πράξουν τα δέοντα. Δηλαδή θα πρέπει η κυβέρνηση να
προβεί σε ορισμένες κινήσεις συνταγματικού επιπέδου, όπως η αναγνώριση της
κουρδικής (εθνικής) ταυτότητας, το δικαίωμα της μητρικής γλώσσας (κουρδική) κ.λπ.
Αποφασίσαμε να μην αποσπαστούμε από την Τουρκία και να βαδίσουμε μαζί μέχρι το
τέλος. Η απόφασή μας είναι να επιλυθεί το κουρδικό πρόβλημα και να οικοδομήσουμε
μια κοινή συμβίωση μεταξύ Κούρδων και Τούρκων στα πλαίσια μιας συμμαχίας με
την Τουρκία. Όμως, ο Ερντογάν έχει πράγματι ένα πρόγραμμα επίλυσης του
κουρδικού; Εάν ναι, τι περιέχει αυτό το πρόγραμμα διότι δεν το γνωρίζουμε.
Γνωρίζουμε ότι μια κυβερνητική αντιπροσωπεία έχει επαφές με τον ηγέτη μας στο
Ιμραλί, ωστόσο η κυβέρνηση δεν παρουσίασε το πρόγραμμα επίλυσης του
προβλήματος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία άκρως αλαζονική
συμπεριφορά.»
Την επομένη ημέρα των δηλώσεων του Karayilan, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής
κυβέρνησης Bülent Arınç, μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, δήλωσε
ότι η απόσυρση των ανταρτών δεν εντάσσεται στον τομέα αρμοδιοτήτων της
Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, αλλά στην στρατηγική που υλοποιεί η
κυβέρνηση, μη αποδεχόμενος το αίτημα της ηγετικής ομάδος του ΡΚΚ για
δημιουργία ενός νομικού και θεσμικού υπόβαθρου. Ταυτόχρονα δε, τα τουρκικά ΜΜΕ
δημοσίευσαν τον ακόλουθο «οδικό χάρτη» απόσυρσης των 1.500 περίπου Κούρδων
ανταρτών που επιχειρούν εντός του τουρκικού εδάφους, χωρίς αυτό να έχει
επιβεβαιωθεί από κουρδικής πλευράς:
Η συνέχεια εδω:
3http://www.geostrategy.gr/pdf/20130327%20Ocalan%20-%20Erdogan.pdf
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
ΗΠΑ και Ισραήλ φαίνεται να έχουν συμφωνήσει να επιτεθούν κατά του Ιράν, εξασφαλίζοντας παράλληλα την «ενεργητική ουδετερότητα» ή και συνεργασία της Τουρκίας, σχολιάζει σε άρθρο του, το οποίο αναδημοσιεύει από τοdefence-point.gr το Capital.gr, ο κ. Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος.
Όπως σημειώνει ο κ. Θεοδωράτος, στην ίδια χρονική συγκυρία το στρατηγικό ζεύγος Γερμανίας και Ρωσίας εξαπέλυσε, με αιχμή την οικονομική στρατηγική-blitzkrieg του Βερολίνου, το δεύτερο πλήγμα κατά του άξονα Ελλάδας-Κύπρος-Ισραήλ, με στόχο την αποσταθεροποίηση της νήσου και με απώτερο σκοπό τον έλεγχο ή την αναβολή/ακύρωση του σχεδίου εκμετάλλευσης των ενεργειακών κοιτασμάτων.
Κυριακή 24 Μαρτίου 2013
Κυριακή 24 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Παναγιώτης Ήφαιστος, www.ifestosedu.gr
Η ανάλυση που ακολουθεί είναι προσαρμοσμένο απόσπασμα από το βιβλίο Π. Ήφαιστος, Εθνική Κοσμοθεωρία, συγκρότηση και συγκράτηση των κρατών, της Ευρώπης και του κόσμου (Εκδόσεις Ποιότητα), κεφ. 6. Δεν συμπεριλαμβάνονται οι υποσημειώσεις.
Σάββατο 16 Μαρτίου 2013
Σάββατο 16 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Η ειλημμένη πλέον απόφαση της νεόκοπης κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη να καταθέσει αίτηση για ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ο οποίος είναι, αλλά και ταυτόχρονα δεν είναι, προθάλαμος για ένταξη στο ΝΑΤΟ, πυροδότησε ξανά στην Κύπρο, κυρίως, αλλά και στην Ελλάδα μια συζήτηση που πάντοτε υπέβοσκε ως προς τη σχέση της Κύπρου (αλλά ακόμη και της Ελλάδας) με τους δυτικούς θεσμούς ασφάλειας, ο κυριότερος των οποίων είναι το ΝΑΤΟ.Με αφορμή, και ως εισαγωγή για τα σημερινά
Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013
Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Περιεχόμενα
1. Βυθιζόμαστε μέσα σε μια δίνη θανάτου.
2. Ξένες κλίκες, εγχώριοι πραιτοριανοί και το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα.
3. Το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα και η άμεση ανάγκη οι έλληνες να γίνουν οι εντολείς της διακυβέρνησης.
4. Διέξοδος: Μετάβαση με άριστους στο τιμόνι – Συντακτική Συνέλευση.
5. Το άμεσο έργο μιας άξιας μεταβατικής διακυβέρνησης: διάσωση και διασφάλιση της κοινωνίας και της οικονομίας.
6. Το περιεχόμενο μιας διαπραγμάτευσης με τους τρίτους.
7. Τα «καλά πλην εγκλωβισμένα παιδιά» των κομμάτων
Στις 26 Φεβρουαρίου 2013, ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα γεωφυσικών ερευνών εντοπισμού υδρογονανθράκων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, από το ερευνητικό σκάφος Nordic Explorer και των δύο μικρότερων συνοδευτικών σκαφών (Romulus και Thor Chaser) της Νορβηγικής εταιρίας Petroleum Geo-Services (PGS).Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013
- 0 Comments
Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη»
geostrategical@yahoo.gr
Καθώς πλησιάζει η 5ηΜαρτίου (ηµεροµηνία συνεδρίασης του Ελληνοτουρκικού Ανωτάτου
Συµβουλίου Συνεργασίας), τα δηµοσιεύµατα, τα σχόλια και οι αναλύσεις σχετικά µε την
ελληνική ΑΟΖ και γενικότερα για τα ελληνοτουρκικά αρχίζουν να πυκνώνουν, κυρίως στα
ελληνικά και τουρκικά ΜΜΕ. Το θέµα αποκτά ιδιαίτερη σηµασία, καθώς αφενός
ολοκληρώνονται οι έρευνες του Nordic Explorer και των δύο µικρότερων συνοδευτικών
Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013
Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
από τον Τιερί Μεϊσάν στο περιοδικό Odnako (Ρωσία) (μτφ. Κριστιάν)
Ο Πρόεδρος Ομπάμα ετοιμάζεται να αλλάξει τελείως τη διεθνή στρατηγική του, παρά την αντίθεση της ίδιας της διοίκησής του.
 |
| Το 1916, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία μοίραζαν τη Μέση Ανατολή (συμφωνίες Sykes-Picot). Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία συζητούν για ένα νέο σχέδιο διχοτόμησης σε σφαίρες επιρροής που θα τους επιτρέψει να εκδιώξουν προς όφελος τους τα κέρδη της γαλλο-βρετανικής επιρροής. |
Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιανουαρίου στη Ρωσία, ο Τιερί Μεϊσάν αποκαλύπτει το νέο σχέδιο μοιράσματος στη Μέση Ανατολή που επεξεργάζεται από το Λευκό Οίκο και το Κρεμλίνο.
Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013
Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη»
Πολιτικο-θρησκευτικά διαιρεµένος ο αιγυπτιακός λαός∆ύο χρόνια µετά την αποµάκρυνση του Mubarak από την εξουσία, η Αίγυπτος συνεχίζει να
αναζητά το δρόµο προς την οµαλότητα και την ευηµερία. Στα τέλη του 2011, η Κάτω Βουλή
εξέλεξε µια εκατονταµελή Συνταγµατική Συνέλευση, η οποία επιφορτίσθηκε την κατάρτιση του
νέου αιγυπτιακού Συντάγµατος. Η εν λόγω συνέλευση απαρτίζονταν από κοσµικούς και
ισλαµιστές, µε τους ισλαµιστές να υπερέχουν αριθµητικά. Για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι
επικριτές του νέου Συντάγµατος προέρχονται από τις τάξεις των φιλελεύθερων, των κοσµικών
και των χριστιανών. Σύµφωνα µε τις καταγγελίες τους, το νέο Σύνταγµα δεν προστατεύει
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
Χρήστου Μηνάγια Το σηµαντικότερο πρόβληµα της Τουρκίας εστιάζεται στο ποιος κατέχει την εξουσία
της χώρας. Στο παρελθόν, το στρατιωτικό κατεστηµένο ρύθµιζε και έλεγχε όλες τις
εξελίξεις αφήνοντας µικρά περιθώρια ελιγµών στις δηµοκρατικά εκλεγµένες
κυβερνήσεις. Σήµερα, παρόλο που η στρατοκρατία ηττήθηκε σε µεγάλο βαθµό από
την νέα πολιτική πραγµατικότητα, η νοσηρή αντίληψη περί εξουσίας εξακολουθεί να
υπάρχει στη χώρα µε αποτέλεσµα να δηµιουργείται η εντύπωση ότι η δικτατορία των
τουρκο-ισλαµιστών στρατηγών αντικαταστάθηκε από την δικτατορία των τουρκο-
ισλαµιστών πολιτικών.
Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013
Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
Βασίλης Γιαννακόπουλος, γεωστρατηγικός αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη»
14 Φεβρουαρίου 2013, το Al Jazeera επανέφερε στη δηµοσιότητα το θέµα της πιθανής ανακήρυξης της ελληνικής
ΑΟΖ, δηµοσιεύοντας ένα άρθρο µε θέµα «Η χάραξη της ΑΟΖ
συµφέρει την Ελλάδα».
Για το συγκεκριµένο άρθρο, το αραβικό ραδιοτηλεοπτικό κανάλι
µου έθεσε τα εξής ερωτήµατα:
«Είναι σοβαρές οι διάφορες εκκλήσεις για την ανακήρυξη
της ελληνικής ΑΟΖ προς την κυβέρνηση ή πρόκειται για
λαϊκισµό, προκειµένου να πάρουν ψήφους;»
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013
- 0 Comments
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
